Westfries Genootschap
Archivering
Westfries Genootschap Archivering Bouwhistorie Creatief Westfries Geschiedschrijving Kap en Dek Landelijk Schoon

Monumentale Kerken Projector Textieloverleg Vrienden Westfries Museum Westfriese Families De Westfriese Molens

 

Delen
:



RSS

Facebook

Archivering » Boeken » West-Friesland... het land waar wij wonen » Pagina 80-81

3.12 Wie is de Westfries

Nieuw land, nieuwe mensen?



Oud en arm was voor een aantal plattelanders een onvermijdelijk lot. Huisvesting in ‘de Lange Jammer’, het armenhuis, met wat gratis levensmiddelen en turven voor de winter was het gevolg. Als centrale voorzieningen waren één plee en één regenbak aanwezig.

Nu alles groter is geworden, de steden, de dorpen, de bedrijven, maar vooral ook het aantal mensen, komt de vraag die aan het begin van dit hoofdstuk werd gesteld weer naar voren: wat hebben deze veranderingen voor invloed gehad; wat en wie is nu Westfries gebléven? Maar ook: wat en wie is nu Westfries gewòrden? Over wat was, kan dit boek wellicht een bescheiden indruk geven maar over wat worden zal kunnen we ons het beste verlaten op de Westfriese uitdrukking die zegt: ‘De hen went nij de ben.’ Letterlijk wil dat zeggen dat de kip zich aanpast aan haar legmand; in overdrachtelijke zin betekent het dat oude en nieuwe zaken aan elkaar moeten wennen en op elkaar afgestemd zullen raken.
Dat een cynische Westfries op de eerder genoemde uitdrukking laat volgen: ‘Maar zelden nij de beste’, laten we maar even in het midden… Kwaliteitsoordelen zijn aan tijd onderhevig.



De in Medemblik opgegraven 13e eeuwse waterput zou stellig de 200 liter per man per dag niet kunnen leveren waarvoor de ‘Waterfabriek’ te Andijk thans zorgt. Putten en regenwaterbakken zijn verdwenen; de aker kan er niet meer in vallen. (Westfries: de aker in de bak valle leite = moeten trouwen.)

 


© 1924-2017 Westfries Genootschap - Contact - Sitemap

West-Friesland, een streek met karakter binnen de Omringdijk.