Westfries Genootschap
Westfries Genootschap Archivering Bouwhistorie Creatief Westfries Geschiedschrijving Kap en Dek Landelijk Schoon

Monumentale Kerken Projector Textieloverleg Vrienden Westfries Museum Westfriese Families De Westfriese Molens

 

Delen
:



RSS

Facebook

Westfrieslanddag 2017

Westfries Genootschap » Nieuws » 2010

Dag Margreet

Donderdag 18 maart 2010 overleed schrijfster Gré de Reus (87), beter bekend onder haar pseudoniem Margreet van Hoorn.
Zij werd geboren in Hoorn, haar vader was fietsenmaker aan het Kleine Noord. Gré werkte bij de regionale krant en werd later verslaggeefster bij Libelle. In dat weekblad kon ze haar romantische verhalen, gedichten en vraaggesprekken kwijt. Maar de Hoornse kreeg vooral bekendheid als schrijfster van bijna tachtig romans over mensen met hun lief en leed.
Het Westfries Weekblad publiceerde jarenlang wekelijks een gedicht van haar hand. Gedichten waarin vaak de woorden 'gevoel, warmte, stilte, licht, kleur en muziek' voorkwamen.
Margreet van Hoorn schreef soms in het West-Fries. Ook uit haar Nederlandse teksten blijkt dat ze het West-Friese land met de ruimte en de rust liefhad. Hieronder het gedicht 'Weerom?' (uit de bundel 'Waar het stille water wacht') waar deze verbondenheid uit spreekt, gevolgd door 'Voorjaar over West-Friesland' uit de 23e bundel van ons genootschap.
Daarna een afscheidsgedicht, geschreven door Ina Broekhuizen.
Margreet van Hoorn werd in 1956 benoemd tot lid van verdienste van het Westfries Genootschap.
Wij danken haar voor haar werk en voor haar betrokkenheid bij West-Friesland.
Moge zij rusten in vrede.

Weerom?

En ja... weerom, weerom den toch,
ik kin 't gienien meist zegge,
weerom 'k 't anker van m'n skip
't liefst 'deer' zou legge,
in 't durpie met de smalle sloôt
en heêl die vere woide
met mens en dier in fris vertier
en vrolijkhoid zo bloide.
Weerom? Omdat ik van 't durpie... hou
met leige, vere luchte
met rust en stilt' en stilt' en rust
en koele klare vruchte.
Omdat... ik weet, ik weet 't niet
ik kin 't gienien meist zegge
want nerges kin ik m'n hande zo
tevreden samenlegge.


Voorjaar over West-Friesland

West-Friesland in de voorjaarstijd
is als een jonge bruid,
zo stralend, fier en ongerept
en zeker van haar buit...
       Ze koketteert met groen en blauw
       en lacht vol stille schroom,
       ze draagt een zonnig bruidsboeket
       en leeft als in een droom.
Want in haar hart ligt vreugd' en zon
en blijheid en geluk,
West-Friesland in de voorjaarstijd
draagt rozen aan haar juk...
       Draagt bloemen van een lieflijkheid
       zoals een jonge bruid,
       zo stralend, fier en ongerept
       en zeker van haar buit...
Háár buit... de knoppen in de haag,
de bloesems aan de tak,
de jonge dieren in de wei
met zorgeloos gemak...
       De paarden dravend over 't groen,
       de vogels in de lucht,
       de vreugdedans van mens en dier
       in dwaze wilde klucht...
Háár buit... een wereld vol geluk,
een lucht strak, wijd en blauw,
West-Friesland in de voorjaarstijd
is als een jonge vrouw...


Dag Margreet

Je leerd' ons kijken naar de bomen en de vogels,
naar de wolken en het zonnelicht.
Je schreef over de kinderen die speelden, over
rimpels in een oud, doorleefd gezicht.

Je leerd' ons letten op de menselijke waarden:
eerlijkheid, vertrouwen, lef en kracht
en acht te slaan op rouw en ziekte, angst en zorgen
en op stille tranen in de nacht.

Maar steeds ook schreef je over hoop op beet're tijden
over diepe liefde voor elkaar.
Je putte moed en warmte uit de kleine dingen
ook al viel het leven je soms zwaar.

En woorden, klanken, zang en mooie melodieën,
waarvan jij als kind al zeer genoot,
die gaven jou de inspiratie om te schrijven,
want muziek dat was als daag'lijks brood.

Bedankt voor al je goede wensen, je gedichten
en je boeken over lief en leed.
Je gaf veel kleur aan Hoorn en aan West-Friesland, luister
hoe de wind nu zacht zingt: dag Margreet!

Ina Broekhuizen-Slot

 


© 1924-2017 Westfries Genootschap - Contact - Sitemap

West-Friesland, een streek met karakter binnen de Omringdijk.