Westfries Genootschap
Archivering
Westfries Genootschap Archivering Bouwhistorie Creatief Westfries Geschiedschrijving Kap en Dek Landelijk Schoon

Monumentale Kerken Projector Reiscommissie Textieloverleg Vrienden Westfries Museum Westfriese Families Westfriese Molens

 

Facebook

Archivering » Boeken » Hé, is dat Westfries? » Pagina 164-166

In Oudorp

'n Toidje leden most ik op 't raadhuis van Oudorp weze, 'n leuk ouwerwis gebouwtje. Ik had 'n boskippie an de burgemeister. Voor zo'n skuifraampie kwam 'n pittig moidje mit van die lange gebloemde kouse. Ze vroeg: Wat kan ik voor u doen, meneer? Ik zoide: M'n vrouw zoekt 'n skoonmaakster. Ze grinnikte effen en toe vroeg ik de burgemeister maar te spreken. Maar opheden hewwe ze d'r genien. Kok, hul1e leste burgemeister is 'n jaar of wat leden nei Edam gaan. Ze hadde wel 'n loco-burgemeister, Visser, 'n overjarige spoorwegman, die al mit pensioen is. Deer hew ik 'n toidje mee praat en ik vond 't 'n foine kirrel. Die moet deer wel wat deursuddere tot ze an Alkmaar plakt worre, dink ik. Toe ik m'n boskip dein had, bin ik nei 'n paar goeie kennisse gaan, Jan Blom en Griet Swart. Die hewwe deer an de Zes Wiele 'n mooi tuindersspul. Kindere hewwe ze niet. Dat moet je verwondere, want ze weune vlak bai 't Ooievaarsnest! Ik kwam an de deur; Griet had m'n 't erf op zien kommen en kwam al andribbelen deur 't gankie. Gort, hè je je vrouw niet mee, zoi ze. Ik zeg: Nei, die is an 't skaken of an de kloine skoonmaak, net zo je 't noeme wille. Griet zette drekt 'n koppie en ze perbeerde of ze Jan beskreeuwe kon, die in de broeikas werkte. Ze liep op blote biene; ze had net 'r biene wossen en die moste nag wat opdrouge. 'n Snokker gezicht: 'n betrekkelijk bejaard mins op blote biene. Maar op heden steekt dat allegaar zo krap niet. Dat was vroeger heel aars. Griet en d'r zusse mochte veertig jaar leden van hulle vader geniesen lichte kouse an en kort polka-heer mocht al evenmin. Vader Wullem was de ienigste niet, hoor, die deuze dinge ofkeurde; 'n hele zood dochte d'r zo over. Maar de jonge moide wouwe vanzelf graag mit de mode meedoen. Griet had soms bar de pest in dat ze d'r aars bai liep as 'r vriendinnen, Duw Vermeulen, Neel Skuit, Anne Smit, Trien van Diepen, Bert en Truus Koppes en zo meer. Maar ze maakte er mit vader gien ruzie om. As ze nei Van Goizen te dansen gong, din had ze zwarte kouse an d'r biene en de lichte mee in de tas. In 't Heiloër Bos of zo gonge de zwarte uit en de lichte an. As ze van 't dansen terugkwam, verwisselde ze ze weer in 't bos en kwam netjes mit zwarte thuis, tot grote tevredenhoid van vader, die z'n moidjes prees om hulle voorbeeld van ingetogenhoid.

Afbeelding pagina 164

0, vader Wullem, wat ware ze je te gauw of! Maar toch hielde ze van je, hoor. Maar je oiste wat van ze, dat ze niet volbringe konne. Goed, dat je maar niet in deuze toid leve, man, want din vrat je je oigen op.

Maar Griet is toch 'n best woif worren, die alles voor 'n aar over heb. Jan is ook 'n echt verstandig kirreltje. Ik mag 'm graag. Hai kin zo lekker lache en hai en Griet handse mekaar zo goed. Ja, 'n leuk span. Ze raie 'n Opel Rekord. Griet had eerder 'r raaibewois as Jan. Din zat ie mit 'n minderwaardighoidsgevoel naast Ootje of achterin de wagen. Je voele wel, dat ie dat niet verdouwe kon. Hai gong op raailes. Nou dat ie z'n raaibewois heb, mag ie ook wel d'rs sture. Griet is nag al d'rs veul an de gnart mit die auto. Raaie dat ze kin. Ze vliegt ermee deur de nauwste gate! En je hore toch niet, dat ze trammelant krogt. Jan leeft voor z'n bedroif mit kasse, z'n kool, z'n tomate, z'n eerappele. Din doet 't ien 't goed en din 't aar. Maar as ie 'rs 'n lekkere warme diesek heb, din stuift er 'n zood of voor de ontvanger in Alkmaar.

Ze hewwe 'n oom- en tantezegger over huis en in 't bedroif: Jos Zoon. Die moet 'rs 'n pittig moidje zoeke, din mag ie meskien wel op oom Jannes spul. Maar Jos kin nag niet op z'n slag komme. Hai kin wel wat te kieskeurig weze! Miskien dinkt ie: Beter eràm verlegen as ermée verlegen. Maar ja, din kom je niet veul veerder.
Griet gaat niet inkeld mit de áuto uit. Ze is 'n jaar of wat leden mit de vliegmesien nei 'r femielie in Brazilië weest. Mans toch, ei. Ja, ze durft wel wat an.
Op veertien mai 1970 wazze Jan en Griet veertig jaar trouwd. Wat 'n feist! 'n Mooie zingende mis in de kerk. Jan is al meer as voiftig jaar koorzanger. Hai heb 'r 'n onderskaiing voor kregen van de paus. En nou, bai z'n feist dede de koorzangers vanzelf hulle uiterste best. Ze zonge as loisters. Nei de kerk was er 'n drokke receptie. De minse kwamme weg en weer vandaan. Griet maar lache en Jan maar zo ene mit al die woive en jonge moide, die te filleceteren kwamme. Hoin Stuyt uit De Waard was ceremoniemeister. Nou, die kon 'm redde! Hai zoi teugen de bruigom: Jan, hou nou 'rs op mit dat geslikbek, we gaan nou 't welkomstlied zinge!
's Eives kwamme d'r nag voif en negentig nichte en neve bai. Minse, minse wat 'n feist! De bruid en bruigom werde alletwei mit de kousedrougers omhoug deur de zaal droegen. Lekker ete en drinke, danse en zinge, toesprake en voordrachte. Alles even lekker en mooi.
Zo vertelde Griet over hulle feist. Ik kon niet wegkomme. Maar opslot bin ik toch vortgaan. Griet liet m'n de achterdeur uit ('n voordeur heb ze niet) en ze zoi: Je verdoen 't maar weer 's, maar din je vrouw meeneme. Nou, dat moet 'rs beure.

 


© 1924-2019 Westfries Genootschap - Contact - Sitemap - Privacyverklaring

West-Friesland, een streek met karakter binnen de Omringdijk.