Westfries Genootschap
Archivering
Westfries Genootschap Archivering Bouwhistorie Creatief Westfries Geschiedschrijving Kap en Dek Landelijk Schoon Monumentale Kerken

Projector Reiscommissie Textieloverleg Vrienden Westfries Museum Westfriese Families Westfriese Molens

Facebook

Archivering » Boeken » Hé, is dat Westfries? (deel I) » Pagina 76-77

't Kettevool *)

't Was kort voor de Tweide Wereldoorlog. Jaap Jonker was wedenaar mit drie kindere. Hai weunde op 'n mooi spultje op de Hoek van Soibekarspel. Wedenaar weze is niet alles tegloik. Deer is niks an vongen. Opnuw trouwe is soms ook niet alles tegloik.
As 't niet hotte wil, din zit je mit de gebakken pere, want trouwe is houwe. En din dut nag: as je temet zestig binne, kin je d'r niet zomaar ien op de kop tikke. Je dinke opslot, dat je 'n pot binne, weer gien deksel meer op past, zoas 'n komfoor.
Maar je magge 't toch perbere!

'n Kilemetertje verder weunde op de Gouw, op H 3, Gerritje Boon, de weduw van Wullem Homes. Ze had gien kindere. Ze zat ook op 'n pittig spultje. Jo, 'r knecht, bementeneerde 'r bedroifie goed. Gerritje was 'n verlegen goed en pittig woifie. De hele buurt mocht 'r graag. Ze was zowat veertig, maar 't volevlois lag 'r nag op. Ze prakkezeerde niet over trouwen. Ze had 'n beste man in 't graf. Ze wist vanzelf niet, dat Jaap Jonker wel d'rs over heur prakkezeerde. Maar hai was teugen de zestig en din gaan je niet meer zo makkelijk uit vraien as dat je twintig binne. Hoe most dat nou? Liefde zoekt liste. Hai nam Dirk Jongert in de arm. Die handelde nag wel 'rs in 'n beisie. Gerritje had 'n beste zeug mit 'n toom bigge leggen. Die moet Dirk Jongert Koupe voor Jaap, maar din moet Jaap vanzelf mee, om te koiken of de zeug 'm anstaat of niet. Dat beurde. En zo zat Jaap mit Dirk bai Gerritje an 'n koppie, lekker te lollen.
Jonker vond 't 'n prachtwoifie. Hai wou 'r gauw weer 's heen. Maar din alliendig. Nou had Gerritje, behalve die zeug mit bigge, ook nag 'n kettevool te koup. Jonker most wel gien kettevool hewwe, maar je kinne toch wel d'rs vrage nei de prois. En din niet te houg biede, din kin je altemet 'rs heengaan en wat bai biede. Ja, zo moet 't, din heb gien rains 'r erg in....
Nou Jaap, bin je al zo ver heen, dat je dinke, dat genien 'r erg in hewwe zal?

De bure van Gerritje en d'r ouwe vader, Jaap Boon, hadde 't al gauw in de smieze. De buurvrouwe stonde al d'rs achter 't gerdointje . As je om 'n veehandeltje komme, din kom je omteven in je kielegoed, maar Jaap die kwam al gauw in z'n gnappe goed bai 't vool koike en din mitien effen koppiese bai Gerritje.
Jo, de knecht van Gerritje, kreeg 't ook op skot. Hai werd nittelig op Jaap. Niet dat-ie zelf mit Gerritje trouwen wou — hai was wel twintig jaar jonger dan zai — maar hai had 'r 'n leventje as 'n luis op 'n zeer houfd. En wat moet die stomme Jaap Jonker, die struul, nou de boel in de war sture!
Jo werd erg lillik teugen Jaap Jonker. Die had 'r 'n barre hekel an, dat Jo z'n oigen anstelde as 'n waakhond over Gerritje. En wat kon Gerritje d'r an doen. Ze kon Jo nag niet misse. En ze wou 'r ouwe skoene niet weggooie, voordat ze de nuwe had.
Mit de Opmeerse tentoonstelling zouwe Gerritje en Jaap mekaar ontmoete bai 'n kennis. Jaap was 'r taieg, maar Gerritje kwam niet. Ze was thuis uitglist en omvallen. Ze had 'r puur bezeerd; ze lag in de koffer. Jaap Jonker was onrustig en hai ging nei de Gouw om te infermeren. Hai durfde niet nei Gerritje te gaan, want de knecht was in de boet an 't werk en had de huissleutel in z'n diesek.
'n Buurvrouw, Duw Skouten, heb 'r maar over Jaap ontfermd. Ze is nei de boet gaan en ze heb de sleutel an de knecht vroegen; kwansuis om Gerritje te bezoeken, maar ze heb Jaap Jonker binnensmokkeld, zonder dat de knecht 'r erg in had.
Jolle wille vanzelf were, hoe dat allegaar ofkommen is.
Jo, de knecht kon 't niet winne, hoor. Verliefde minse gene 't nooit op; die gaan, as 't moet, mit d'r kop deur 'n heelstiens muur.
Jaap en Gerritje binne trouwd, al zowat voif en twintig jaar en heel gelukkig ook nag. Ze passe mekaar precies. En as je nou an Jaap Jonker, die al dik tachtig is, vrage: „Hoe bin jij an dat pittige woifie kommen?" Dan zoit-ie: „Deer hew 'k twei tussenpersonen voor nodig had: 'n ouwe zeug en 'n kettevool.” *) veulen van een hit.

Afbeelding pagina 77

 


Hé, is dat Westfries?

409. Wat is de soep fleeuw (flauw, niet hartig).

Klik hier voor meer Westfriese woorden en uitdrukkingen.


© 1924-2020 Westfries Genootschap - Contact - Sitemap - Privacyverklaring

West-Friesland, een streek met karakter binnen de Omringdijk.