Westfries Genootschap
Archivering
Westfries Genootschap Archivering Bouwhistorie Creatief Westfries Geschiedschrijving Kap en Dek Landelijk Schoon Monumentale Kerken

Projector Reiscommissie Textieloverleg Vrienden Westfries Museum Westfriese Families Westfriese Molens

Facebook

Archivering » Boeken » Hé, is dat Westfries? (deel I) » Pagina 86-88

Nei de Skager Moidemarkt

Op de leste donderdag in augustus had 'k 'n skotje 1) te markten in Skagen. Ik zeg teugen m'n vrouw: „Arie Schouten moet 'm maar meeneme op de vrachtauto, din gaan ik mit m'n knappe pak an op de brommer nei Skagen.” Dat beurde. An de markt kwamme d'r al gauw hande op m'n skotje. Cor Beers hood tien pond bai de vier, maar we konne 't toch niet rooie. Toe kwam Henk van Hoorn. lk vroeg geld. Henk zoi: „Je binne wel wat zwart in de bek, maar ik zal goed biede.” Nou, dat deed ie. Bai z'n tweide hod gaf 'k 'm al geluk. En mit de skot in m'n boekie ging 'k Skagen in.
Deer keek 'k van op! Hoe later 't werd, hoe meer volk er kwam. En wat voor volk! Je hoorde verskaiene tale. Deer ware 'n hoop Duisers, maar ook Ingelse, France en nag wel are. Ik liep teugen Dirk Dekker an, de peerdeskos uit 't Waarland. Ik zeg: „Dirk, was is 't hier drok, was is er allegaar an de hand?” Hai zoi: „M'n joon, dat verhaal zou te lang worre, ik moet Rinus Honing uit De Waard nag effies spreke over 'n knol, die was inklapt. Gaan jij maar nei 't station, deer zit oom Gert Pater en die vertelt je persies, hoe 't vandaag allegaar gaat.”
En jawel, hoor, deer stond oom Gert voor de micrefoon te klessen. En hai praatte zo lekker boers! Je konne deer mit-ien al kaartjes troupe voor de moidemarkt, rooie voor manne en witte voor vrouwe. Ik kocht er ook ien voor 'n golden. Deer stond nummer dertien op en ook de naam van 't café, weer je 's eives tussen negen en tier komme moet, om 't moidje (of de vrouw te zoeken, die 't witte nummer dertien kocht had. Din mochte die twei gloike nummers die eivend mit mekaar uit.
Ik ging eerst 'rs rondkoike. Bai de houfdweg begon m'n deer 'n optocht van-hew-'k-jou-deer! Ouwerwisse karre, bakwagens, sjeze, kapwagens, boerewagens - van alles reed er mee. Voorop liep 'n meziekkorps. Dat hiette Boerenkapel 'De Uienhoup'. Jaap Marreveld van Dirkshorn, 'n uienbouwer, is er 't houfd van. Ze speulde mooi, jo.
Om half twaalf was er dansen deur de Skager Westfriese dansgroep . Zomaar op de weg! Ze wazze in Westfriese klere. 'n Leuk gezicht! Tante Nel Helder speulde op de piano bai de kerk op de markt, zomaar in buiten. Gert stand er ook te redeneren voor de micrefoon. Wat kon die kirrel prate, 't vloog er of! lk hoorde van Wum Settels uit Skagen, dat oom Gert die groep 'n jaar of acht leden mee opricht heb. Wum zoide, dat 'n groot deel van al die feiste op die negen donderdage droift op oom Gert Pater. Je zagge Gert din ook de hele dag in de weer. lk zag burgemeister Wognum ook nag loupen. Je konne zien dat ie er skik in had, dat 't in zoin Skagen zo drok en gezellig was.
Op 't Noord zat 'n hele zood kleine joos aan 'n eterstafel te smikkelen. Dat krege ze allegaar voor niks. Ze hadde d'r sukkelamelk bai te drinken. Die kindere wazze ook in 'n Westfries pakkie. Ze danste ook nag pittig. 'n Groepie ervan verkocht wat snuisteraitjes in staltjes. Alleman deed mee; heel Skagen viel in 't haam, om de feiste maar zo mooi mogelijk te maken.
'S Middes om half drie hew 'k keken op 't kerkeploin nei de ouwerwisse stoeledans voor vekantie-minse. Prachtig! Zo'n voiftig pare. 't Ging om drie proize. Ik zou graag meedein hewwe, maar 't was vooral voor vreemde bezoekers.
Ik kocht 'rs 'n koppie en 'n vissie en ik docht: ik moet oigelijk nodig nei huis. Maar ja, dat nummertje dertien! Je binne nuwskierig, wie dat witte nummer dertien kocht hewwe zal...
Gelukkig had 'k teugen m'n vrouw zoid, dat 'k miskien effen bai Jaap Swaan en Ma de Boer in de Skagerwaard an gaan zou. Aars zou de vrouw nag onrustig worre kinne.
Op slot werd 't toch 's eives half tien. Ik nei 'De Rooie Leeuw', die stond op m'n kaartje. En verachtig, deer loupt 'n moidje van om-en-de-bai voif en twintig jaar mit 't witte nummertje dertien.
Ik er been en ik liet moin dertien zien. „Hoe moete we 't hewwe?,' zoid-'k. „Nou, we gaan mit mekaar op de dansvloer,” zoi ze. Dat vond 'k vanzelf pittig. We hewwe danst, we hewwe d'rs wat praat en wat dronken en 't was zomaar half elf, leek 't wel. Toe moste de minse uit alle cafés maar d'rs nei huis gaan, zoi oom Gert. Ik zoi teugen 't moidje: „Kin 't nag 'n zoentje laie?” (Ik verskoot van m'n oigen dat 'k 't zoi.) „Ja zeker,” zoi ze, „dat hoort bai de Skager Moidemarkt.” Ik douwde m'n neus in dat lekkere, jonge, mollige wangkie en ik kreeg verachtig nag 'n zoen terug ook. Die was wel op voif place rack op m'n hoekige rimpeltoet! Toe ginge we elk 'n kant uit. Ik kocht nag 'n palingkie voor m'n vrouw en toe gauw op de brommer nei huis. Wil je wel glouve, dat 'k onderweg nag wel d'rs effen docht heb an dat mollige wangkie!
Ik kwam thuis, ik zoide: „Goeiedag, Breggie” en... Breggie zoide 't lessie.
lk dink, dat 'k ankomde jaar niet nei de Moidemarkt rack...

1) een jonge koe, die in het derde levensjaar nog niet kalft.

 


Hé, is dat Westfries?

832. Dat ambtenaartje is zo'n hennemelker (napluizer, muggenzifter).

Klik hier voor meer Westfriese woorden en uitdrukkingen.


© 1924-2020 Westfries Genootschap - Contact - Sitemap - Privacyverklaring

West-Friesland, een streek met karakter binnen de Omringdijk.