Westfries Genootschap
Archivering
Westfries Genootschap Archivering Bouwhistorie Creatief Westfries Geschiedschrijving Kap en Dek Landelijk Schoon

Monumentale Kerken Projector Reiscommissie Textieloverleg Vrienden Westfries Museum Westfriese Families Westfriese Molens

 

Facebook

Archivering » De Speelwagen » 1952 » No. 10 » pagina 297-298

'n Knain mit grovve biene

Eerder verschenen in 'De Speelwagen', 7e jaargang, 1952, No. 10, pagina 297-298.
Uitgave: Historische Genootschappen in Hollands Noorderkwartier.
Auteur: Meroitje van Avendlicht.

Iemeslesten was 'k bai m'n buurman. 't Was de 30ste December. Toe hadde we 't over 'n ouwe Peet van m'n, die was arm in erreg oud, maar ik hield toch zo groot van d'r, dat as ze jarig was, de 30ste December, den gong'k er as 't half kon altoid nei toe.

Ik weunde op Andoik in zai in Venhuizen. De dage ware vanzellef kort in Moeder die zoi: „Je moete make, dat je vóór donker in Wurversoof binne, hoor!, want ik wil niet hewwe, dat je in donker op die iendelukke wege loupe.”
Ik had op z'n minst drie uur werk, dat was meer as zes uur op zo'n korte dag.

Buurman zoi: „Ik had ok'n ouwe Peet, die was negentug jaar in die gong 's zeumers nag uit kraam bewaren. Wai weunde in Nuwe Nierup in zai in Twisk. In in de herst altoid de tweide Zundeg over Hoornse koemarkt den haalde we 'r te warskip in den namme we eetbare waar, wat 'r nag in d'r huisie was, mee. Ok wat we die middag overhielde, want den bleef Peet de hele winter bai oons, in voorjaars brochte we 'r weer thuis.

De leste keer mocht 'k as jôon van veertien jaar mit Moeder mee om Peet te hale mit de bakwagen in ik mocht sture.
't Peerd mocht in 't land van 'n buurman achter Peet heur huisie, we moste vóór donker thuis weze, maar we moste eerst bai Peet lekker ete, eerappele, in baispul, in goed wat vloisch. Peet zoi: eet maar lekker, m'n jôon, 't is een vette knoin! Maar dat we deer an bezig ware zoid 'k: Moeder wat het deuze knoin grovve biene. O! jôon, teut, zoi Moeder, dut is 'n Twisker knoin, die zelle dat altoid wel hewwe. Maar 's middus, dat 'k 't peerd ophale zou toe kon 'k 'm mit gien mogelukheid kroige. Deer kwam 'n buurman van Peet, die zoi: moet 'k je maar hellepe, m'n jôon?

Ik zoi: graag, in hai had 'm gauw. Hai zoi: hè je lekker eten bai Peet? Ik zoi: ja hoor, die knoin was erg vet. In hai maar lache. Hai zoi: ja dat wil 'k wel louve, vleden Vroidag hew 'k Peet 'r kat zellef slacht. 't Begon m'n dadeluk al te roeren. Moeder zoi: Jôon, wat is 'r beurd? Je ziene zoo wit as 'n geest. Nou niks, zoi 'k. Zeg op, zoi Moeder. Toe vertelde 'k van de kat. Wai nei huis, maar van binnen was 't opstandug. Dat we thuis ware stapte Peet nei Vader toe. Ik mocht 't peerd in 't land brenge. Moeder zat nag op de wagen, maar ze zoi: O! m'n jôon, wat hew ik'n last van die kat.”

Meroitje van Avendlicht

 


Hé, is dat Westfries?

23. Dat kind lag lekker te spragen in de zon (koesteren, zonder bedekking met dekens). Na 't middageten doet opa altijd 'n tukkie of: tokkie (middagdutje, middagslaapje, sièsta).

Klik hier voor meer Westfriese woorden en uitdrukkingen.


© 1924-2019 Westfries Genootschap - Contact - Sitemap - Privacyverklaring

West-Friesland, een streek met karakter binnen de Omringdijk.