Westfries Genootschap
Archivering
Westfries Genootschap Archivering Bouwhistorie Creatief Westfries Geschiedschrijving Kap en Dek Landelijk Schoon

Monumentale Kerken Projector Reiscommissie Textieloverleg Vrienden Westfries Museum Westfriese Families Westfriese Molens

 

Facebook

Archivering » WFON » 2001 » Pagina 89-90

Zomaar een buurtschap

Eerder verschenen in West-Friesland Oud & Nieuw, 68e bundel, pagina 89-90.
Uitgave: Westfries Genootschap, 2001.
Auteur: G. Besseling.

Ongeveer halverwege de drukke en gevaarlijke provinciale weg Hoorn-Enkhuizen, tussen de dorpen Venhuizen en Hoogkarspel ligt de buurtgemeenschap De Hout. De naam verwijst ongetwijfeld naar de smalle bomenrij die vroeger het slingerende weggetje ‘omhulde’. Aan weerszijden van dit pad lagen niet al te brede maar bevaarbare slootjes. Via deze slootjes brachten de tuindersschuiten de producten naar de veiling in Venhuizen. De bewoners, twee- tot driehonderd in getal, waren wat kerk- en schoolbezoek betreft aangewezen op het dorp Venhuizen. Voor de dagelijkse levensbehoeften konden ze in een van de kruidenierswinkeltjes terecht. De buurtgemeenschap werd ordentelijk in twee helften verdeeld, genaamd Wester- en Oosterhout. Dat klinkt niet echt West-Fries, een beetje Brabants eigenlijk. In die tijd woonden Maarten en Betje Klomp er al, man en vrouw die in 1999 zeventig jaar getrouwd waren en toen nog steeds in hun huisje bijna recht tegenover de Houterweg woonden. Maarten en Betje hebben gezien hoe in de jaren dertig de ‘vooruitgang’ toesloeg. Het gedrocht genaamd ‘Provinciale weg’ werd met heel veel asfalt aangelegd, de slootjes werden gedempt of versmald, de schuiten verkocht, de bruggetjes gesloopt en de winkeltjes verdwenen. Alles werd zogezegd ‘onherstelbaar verbeterd’. Het smalle langweggetje was een heuse verkeersader geworden. Gelukkig gaat vooruitgang af en toe wat slordig te werk en ligt daar, op het einde van de Houterweg linksaf komende vanaf Hoogkarspel, nog een klein restant van dat smalle slingerende landweggetje.
Het doet wat buitenlands, in ieder geval niet West-Fries, aan. Het herinnert aan vroeger tijden en op het eind van dit weggetje ligt Houtlust, een voormalige hofstede en nu een pannenkoekenboerderij. Deze boerderij is het einddoel van mijn vele wandelingen en trim partijen. Ik eet er een pannenkoek en drink er een ‘koppie’. Ik houd van dit ‘landschapje’ en ik ben er graag.

Ja, daar is het...
Ingeklemd tussen de verkaveling en het voortdenderende snelverkeer. De vooruitgang heeft geen grip op jou gehad, lijkt je te zijn vergeten. De tijd lijkt hier stil te staan, maar toch ben je bij de tijd. Want duizenden kinderen passeren hier. Op weg naar de lekkernij van de boerderij.
En waar kinderen zijn, ligt de toekomst.
Zullen zij het wel leren...? Daar is het!

G. Besseling, Hoogkarspel

 


Hé, is dat Westfries?

305. Als er sneeuw of ijs is, halen de kinderen de toog (prikslee) van de zolder.

Klik hier voor meer Westfriese woorden en uitdrukkingen.


© 1924-2019 Westfries Genootschap - Contact - Sitemap - Privacyverklaring

West-Friesland, een streek met karakter binnen de Omringdijk.