Westfries Genootschap
Bibliotheek
Westfries Genootschap Bibliotheek Bouwhistorie Creatief Westfries Geschiedschrijving Kap en Dek Landelijk Schoon Monumentale Kerken

Projector Reiscommissie Textieloverleg Vrienden Westfries Museum Westfriese Families Westfriese Molens

Facebook

Westfriese boeken te koop

    Zoeken:

Bibliotheek » WFON » 2001 » Pagina 92-93

Een stukkie Skermerdoik

Eerder verschenen in West-Friesland Oud & Nieuw, 68e bundel, pagina 92-93.
Uitgave: Westfries Genootschap, 2001.
Auteur: IJs Broers.

't Plekkie weer ik 't meist van hou, loit bai Oudorp tussen de Kerkebrug en de N 292. 't Het een lengte van om en bai zeuvenhonderd meter en 't is drie meter breid. 't Is een stukkie van de Skermerdoik, een deêltje van de grote Omringdoik. Al bedat 25 jaar raai ik deer deurdeweeks iedere dag overheen. Op 't Wuiver neem ik een anloup, ik kom hoigend op de breg – al is de wind oost, den bè-je geloik achter je asem –, ik leit me zachies omleig zakke, slaan links of, remme los en ik vlieg moin stukkie paredois in. Deerzo magge onder gien beding auto's raaie, dat 't is voilig genog om rustig rond te koiken. De doik is altoid aars.

In de lente is ze lieflijk,
alles groeit van voor of an.
Kloine bloempies, jonge veugels,
't nuwe riet komt opperdan.

Zeumerdags den is ze fieter
koikt ze zo van: „Alles mag!”
Tulpe, kroke en narcisse.
Skeipe blate je gedag.

In de herrest is ze narrig,
't loikt soms of ze gluiperig lacht.
Hagelstiene om je ore
beule teugen windkracht acht.

Winterdags is z'ongenaakbaar,
skoftig koud loit zai d'r bai.
'k Hoor de stilte, as ik 's oches
deur de sneêuw nei skoôl toe raai.

Nerges maak je de wisseling van de saizoene zo bewust mee as deer op dat barrebaars mooie stukkie Skermerdoik. En al kom ik thuis uit skoôl, den koik ik in de kamer metien nei rechts. Deer hangt een skilderaai van moin stukkie doik. Dat het de kunstenaar Rem de Boer uit Heerhugowaard voor me maakt. Ik ben deer merakel bloid mee. Je wete immers nooit, weer of je terecht komme al bè-je een ouwe, stoive huut worren. Al mocht dat ver van moin doikie weze, den ken ik evegoed nag alle dage geniete van moin mooiste plekkie in West-Friesland.

IJs Broers, Oudorp

 


Hé, is dat Westfries?

462. 't Kind zat te gnokken (begerig te kijken) naar al dat lekkers.
Als moeder vlees snijdt, staat de hond erbij te gnokken.

Klik hier voor meer Westfriese woorden en uitdrukkingen.


© 1924-2022 Westfries Genootschap - Contact - Sitemap - Privacyverklaring

West-Friesland, een streek met karakter binnen de Omringdijk.