Westfries Genootschap
Westfries Genootschap Archivering Bouwhistorie Creatief Westfries Geschiedschrijving Kap en Dek Landelijk Schoon

Monumentale Kerken Projector Reiscommissie Textieloverleg Vrienden Westfries Museum Westfriese Families Westfriese Molens

 

Facebook

Westfries Genootschap » Omringdijk » Verhaal v/d maand » 2019 » april

Liege

Joop van Diepen

Dut verhaal gaat over drie Westfrieze die buitendoiks gane

Ton en Harry de Moel hadde al 'n zoôt over Valkenburg hoord. D'r wazze deer zovul vraaie moide, zovul kroege en danszale. 't Landskap leek er ok wel op te rooien; 't was puur heuvelig, dat 't was net of je in 't buitenland zatte. Inkeld, je hoefde deer niet over de grens te prate en dat kwam hunnie wel goed uit en je hadde niet van dat kuukse eten. Dat, toen de vekantieplanne op tafel kwamme met hullie buurjoôs Gerrit en Koos Obdam, kwamme de De Moeltjes met 't plan opperdan om nei Valkenburg of te roizen. Gerrit had, aas oust, net z'n raaibewois en ok 'n kartje. Ton en Har zouwe wel 'n tent zien te lienen, met sleipzakke en zuk, en voor de sekuritoit ok 'n gasfles met kouk- en etersgeraai. Hullie hadde trouwes nag nooit geniesse zelf 'ns piepers koukt of 'n aai bakt, want zuks was vrouwewerk, vonne ze.

Maar al ging je kampere, den hoorde zuks d'r baai. Hoe den ok, met de bouwvak zatte ze in Zuid-Limburg op 'n kampeerterroin en genôte skoftig. Alle eivende tot heêl laat in de kroeg en alle ochende lang uitsleipe. Smiddes mooi rustig 't ien of are grotje bekoike, terrassie zitte, heuveltje klimme, den konne ze d'r seives weer goed teugenan.

Nou zagge ze baai 'n roisburo anbiedings van iendagsroize nei Keulen, Brussel, Perois en Luik. Die lest was 't goedkoupst, want was 't dichtstbaai. Maar toene de manne deurrekende leek 't nag wel goedkouper te wezen om met oigen vervoer te gaan. Dat most beure! Den wazze ze toch nag in 't buitenland weest en in zon stad konne ze as bouwvakkers altoid nag wat opsteke van die ouwe grôte gebouwe. Hoe den ok, ze ginge an de reed; ze moste de grôte weg anhouwe nei 't zuien en bedaarde, volgens de kaart, zo in Luik. Maar 'n end verbaai de grens sting nergens Luik angeve. Ja, wel Liege. “Nôh, dat is ok 'n toestand, ze wulle oôs hier an 'n liege hewwe”, zoi Gerrit voor 'n gekkentje teugen de are. “Ja, rare Belge weune hier”, kreeg te hoor. Alliendig Harry, de jongst van 't spul, spukelde wat teugen met: “Liege? We zouwe toch nei Luik”. De are drie voelde wel an dat Harry meer verstand had van moide den van Frans. “Wôh ja jôh, dat staat demie ok wel angeve”, hield Gerrit h'm voor, en de are twei gavve h'm groôt geloik.

Tsjôh, dat Liege was toch wel 'n knoert van 'n plaas. Verlegen vul verkeer, lelle van gebouwe, beule van kerke, maar ze zagge nag altoid gien Luik. Nei 'n toidje leek 't Gerrit beterder effies ho te houwen, den kon Harry wel effies an de ien of aar vrage hoe offe ze nei Luik raaie moste. In ien zon streit zagge de manne op de stoep 'n pittig moidje loupe. Harry werd zo halveres de auto uitdouwd met de boskip de weg te vragen. Wat hadde ze met hullie drieën 'n skik toene ze Harry met 'n rooie kop zagge stoetele baai dat moidje. Ze wukelde wat met d'r arme en skreef deernei wat op 'n briefie. Haai begon 't deur te kroggen, werd nag rooier, bedankte d'r en kwam met 't nuws baai de are, die hunnie oigen perbeerde in te houwen. “Dut loikt Luik te wezen volgens heur!” wist ie. Maar haai voelde nou toch wel nattighoid. Met pretougies en 'n grôte groins gloimde Gerrit:” Nôh, je Liege-n-'t dink!?” Harry stapte weer in baai de are drie, die nou niet baaikwamme van 't lache.


(Foto Netty Zander)


Verhaal van de maand

Iedereen kan voor deze rubriek verhalen insturen. De verhalen moeten zelf geschreven zijn en de Omringdijk als thema hebben. U kunt uw verhaal (of gedicht) sturen naar het Westfries Genootschap.
Iedere eerste maandag van de maand wordt er één nieuw verhaal geplaatst.
De overige inzendingen worden bewaard voor een andere maand.

 


Hé, is dat Westfries?

615. Een paar van die echte brakken (rakkers, deugnieten) van schooljongens hadden m'n fiets opgeknapt. Ik gaf ze 'n bogie ('n pluimpje) en wat bokkeneuten (pinda's, sausjes). Ze gingen bloid (blij) op huis an (naar huis).

Klik hier voor meer Westfriese woorden en uitdrukkingen.


© 1924-2019 Westfries Genootschap - Contact - Sitemap - Privacyverklaring

West-Friesland, een streek met karakter binnen de Omringdijk.