Westfries Genootschap
Westfries Genootschap Bibliotheek Bouwhistorie Creatief Westfries Geschiedschrijving Kap en Dek Landelijk Schoon Monumentale Kerken

Projector Reiscommissie Textieloverleg Vrienden Westfries Museum Westfriese Families Westfriese Molens

Facebook

Westfries Genootschap » Publicaties » Vierkant » 2005 » Nummer 1 » Pagina 3

Ruud Spruit over een ramp in het jubeljaar

Het beloofde zo'n mooie maandag te worden: Koppermaandag 10 januari van het jaar 2005. Het jubeljaar, want met enig vertoon zou worden herdacht dat het Westfries Museum te Hoorn 125 jaar geleden werd ingericht. Directeur Ruud Spruit blikt terug.

Geheel in de traditie van Koppermaandag lagen er stapels prenten klaar met een mooi vers van stadsdichter Cornelis Putemmer om naar vrienden en relaties te worden gestuurd. Het liep anders. De conciërge kwam wit van schrik, als de tuinman die de dood heeft gezien, het museum uitgestormd. „Er is iets verschrikkelijks gebeurd.” Daar was geen woord Frans bij. De ravage was enorm. Inbrekers hadden zich toegang verschaft, schilderijen van de muren gerukt en vervolgens de doeken van de spieramen gehaald. De vloer lag bezaaid met honderden nageltjes. De lege lijsten stonden her en der. Porseleinen kommen waren van de kasten gestoten. Zilvervitrines lagen aan scherven. Het was zaak rustig te blijven en tot actie over te gaan. Politie, overheid, pers. De politie was snel ter plaatse en stelde een groot team samen. Burgemeester, wethouder en voorzitter van de commissie van beheer meldden zich even later. Toen kwam de pers, massaal. De media werden met open armen ontvangen. Het was de bedoeling zo snel en zo breed mogelijk te laten weten dat we beroofd waren. Dat lukte; dezelfde dag en de dag daarop was het tot ver over de grenzen bekend dat er kunst uit ons museum was geroofd en dat maakte de gestolen waar nog minder verhandelbaar dan het al was. Er volgden dagen van bijval. Een West-Fries meldde zich woedend met € 100.000 voor degene die met de gouden tip zou komen. Adhesiebetuigingen kwamen uit het hele land. Brieven en mailtjes, dozen gebak, toezeggingen voor bruiklenen en schenkingen. Eén weekend hingen er de lege lijsten met foto's van de gestolen doeken. Daarna werd alles weer ingericht alsof er niets was gebeurd. Maar insiders wisten dat het hart uit de collectie was verdwenen. Voorwerpen die stuk voor stuk nauw met de geschiedenis van Hoorn en West-Friesland verbonden zijn. Het hopen op en bidden voor terugkeer van de verdwenen zaken was begonnen.

 


Hé, is dat Westfries?

209. De helt (handvat, greep) van m'n graaf (spade, schop met naar onder spits toelopend blad).

Klik hier voor meer Westfriese woorden en uitdrukkingen.


© 1924-2021 Westfries Genootschap - Contact - Sitemap - Privacyverklaring

West-Friesland, een streek met karakter binnen de Omringdijk.