Westfries Genootschap
Westfries Genootschap Archivering Bouwhistorie Creatief Westfries Geschiedschrijving Kap en Dek Landelijk Schoon

Monumentale Kerken Projector Reiscommissie Textieloverleg Vrienden Westfries Museum Westfriese Families Westfriese Molens

 

Facebook

Westfries Genootschap » Vierkant » 2019 » Nummer 2 » Pagina 16-17

Westfries Biografisch Woordenboek (WBW)

In het Westfries Biografisch Woordenboek staan biografieën van personen die voor Westfriesland, lokaal of regionaal, veel betekend hebben. Heeft u in uw dorp of stad een persoon waarvan u meent dat deze in aanmerking komt voor het WBW, meldt u die dan, liefst per mail, aan bij het secretariaat van het Westfries Genootschap.
Alleen personen die zijn overleden komen in aanmerking.

Arie Grent, voorbeeldig missionaris

Arie Grent (1913-1964). Adrianus Cornelis Grent, geboren op 30 oktober 1913 te Oosterblokker, overleden te Eindhoven op 8 juli 1964, was de oudste zoon uit het zeer godsdienstige gezin Grent dat vanaf de Eerste Wereldoorlog tot heden in het als Pax bekend staande neshuis in Onderdijk (eerst B24, later 78) woont. Zijn ouders waren Jacobus Grent en Catharina van der Hulst die op 14 mei 1912 trouwden in Oosterblokker. Daar woonden ze de eerste vier jaar van hun huwelijk en daar werd ook Arie geboren. Na hem werden er nog vijf zussen - drie van hen traden in het klooster - en een broer geboren. Zijn moeder stierf, 56 jaar oud, in 1941, zijn vader, 88 jaar oud, in 1966.

Mill Hill
Hoewel zijn vader een zoon best kon gebruiken op zijn kleine tuindersbedrijf waar voor het -vanuit onze tijd gezien- tamelijk grote gezin de kost moest worden verdiend, wilde Arie missionaris worden. Na de lagere school werd hij seminarist bij de Fathers van Mill Hill in Hoorn en na zijn verdere opleiding, onder andere in Engeland, volgde zijn priesterwijding door bisschop Hinsley op 9 juli 1938 in Londense Westminster-kathedraal. Bij die gelegenheid werd het ouderlijk huis Pax gedoopt omdat hij zijn brieven aan het gezin thuis altijd met dat Latijnse woord voor vrede begon. Het staat nog steeds - opvallend groot - op het dak en iedereen in Onderdijk weet ervan. De jonge parochie daar leefde trots mee met de plechtige intocht van de neomist (een pas ingewijde priester). Op 4 oktober van dat jaar vertrok hij met een Duitse vrachtboot naar zijn missiepost Yesselton in het toenmalige Brits Noord-Borneo, het tegenwoordige Maleisië, waar hij vooral ging werken onder de daar wonende Chinezen.
Zijn goedmoedige en eenvoudige zorg voor allen die hem nodig hadden, maakte hem tot een zeer geliefde geestelijke die totaal niet op eigen eer uit was. Hij zette zich voor honderd procent in voor de mensen die hem werden toevertrouwd en sprak hun talen: Chinees en Maleis.

Concentratiekamp
Dat kwam hem duur te staan: toen enkele jaren later de Japanners (hij sprak later altijd van ‘de Jappen’) zijn tweede vaderland veroverden, werd hij geïnterneerd in een concentratiekamp waar hij tot aan het einde van de oorlog verbleef en waar zijn gezondheid wezenlijk werd ondermijnd.
In 1941 stierf zijn moeder terwijl hij niet te bereiken was: hij hoorde het later. Eenmaal bevrijd is hij nog enkele keren naar Nederland gekomen voor vakantie en medische behandeling, maar steeds wilde hij weer graag terug naar ‘zijn’ mensen in Borneo.
Ook in 1963 had hij nog goede moed om na behandeling naar zijn missie te kunnen terugkeren, maar op 18 juli 1964 overleed hij in het ziekenhuis van Eindhoven, vijftig jaar oud. Op 22 juli werd hij begraven op het kerkhof van het Hoornse missiehuis en na het opheffen daarvan overgebracht naar het terrein van huize Vrijland in Oosterbeek.

Publicaties: Jubileumboek ter gelegenheid van het zilveren huwelijk van mijn ouders (eigen beheer), 1937.
Literatuur: ‘Waar het begon’ door Kees Grent (broer), eigen beheer 2006.
Tanja Koopen: ‘Een gewoon leven in Onderdijk’ (Noordhollands Dagblad-DvWF zaterdag 28 oktober 2006).
F.J.A.M. van der Helm: ‘Over Onderdijk en de Westfriese familie Grent’ (eigen beheer), 's Gravenhage 1995.

Gegevens samengesteld door: Gerard Weel te Hoorn (2012).

Een bijzonder gedicht van een geliefde geestelijke

In het Dagblad voor West-Friesland stond eind maart 2019 een rouwadvertentie met daarboven een couplet van een Westfries gedicht met de titel Hoilig eivend. Het was de melding van het overlijden van Kees Grent uit Onderdijk (1919-2019).
Dat couplet intrigeerde me. Wie had het geschreven, was er nog meer tekst?
Ik nam contact op met Jaap Grent, de zoon van Kees. Zijn naam stond bij het correspondentieadres in de advertentie. Het gedicht bleek geschreven te zijn door zijn heeroom Arie Grent, een broer van zijn vader. Jaap stuurde me de complete tekst.
In het onvolprezen Westfries Biografisch Woordenboek op onze website vond ik de levensbeschrijving van Arie Grent. Het gedicht en de biografie treft u hierbij aan.

Ina Broekhuizen-Slot

Hoilig eivend1 't Was een heite dag weest en vol werken
maar nou was het dein, over het land streek 'n wasem
van zilvernevel en grois as mokkevlerke2
op de zeumereivend neer, as kouwe winterasem.

We lagge an de last3, de skuite zoge
over de zanderige floukte4 van de sloôt,
de zogstreep klotste in de wal, riethalme boge
hullie pluime westop, nei de zon in purperroôd.

Ver voor oôs lag 't durp in eivendgloed te dromen
uit plakke roôd van dake en stille bome
die reze, lang in leste dans van zonnepracht,
dat vocht teugen 't skemeren van naderende nacht.

Zo voere we, de moters tukte deur de vlakte
van 't gladde water, dat langs de boorde klakte
in speuls gewuppel; stugge bouwers stinge
stil an 't roer… Elk docht z'n oigen dinge.

Arie Grent

1 de werkdag zit erop; 2 meeuwenvleugels; 3 tot aan de rand geladen; 4 ondiepte.

 


© 1924-2019 Westfries Genootschap - Contact - Sitemap - Privacyverklaring

West-Friesland, een streek met karakter binnen de Omringdijk.

Westfrieslanddag 2019