Westfries Genootschap
Westfries Genootschap Bibliotheek Bouwhistorie Creatief Westfries Geschiedschrijving Kap en Dek Landelijk Schoon Monumentale Kerken

Projector Reiscommissie Textieloverleg Vrienden Westfries Museum Westfriese Families Westfriese Molens

Facebook

Westfriese boeken te koop

Westfries Genootschap » Publicaties » Vierkant » 2021 » Nummer 2 » Pagina 16-17

Erfstukken

In de rubriek Erfstukken wordt aandacht besteed aan oude elementen die zich op een erf bevinden. Dat kan een gebouwtje zijn, een walviskaak, een boom of een brievenbus – kortom ‘erfgoed’ dat een verhaal vertelt over vroeger. Tips over erfstukken zijn welkom bij het secretariaat.
Door Ina Broekhuizen-Slot

Drie eeuwelingen in Eenigenburg

Met z'n drieën staan ze op het erf van Dico Visser aan de Kerkweg in Eenigenburg. Drie perenbomen op een rij, geplant enkele jaren na de bouw van zijn huis dat dateert uit 1910. Meer dan honderd jaar oud zijn ze dus, deze drie grootmoeders. Dit voorjaar was niet vriendelijk voor ze. De suikerpeer heeft niet gebloeid. „Bevroren”, denkt Dico, „daar komt van 't jaar niks aan. Andere jaren pluk ik er emmers vol van.” De bloesem van de voorste boom is verwaaid door de aanhoudende westenwind. Alleen de achterste boom staat in bloei als ik kom kijken op een zonnige ochtend halverwege mei.

De drie perenbomen langs het pad zijn meer dan honderd jaar oud.
De drie perenbomen langs het pad zijn meer dan honderd jaar oud. (foto Ina Broekhuizen-Slot)

Oude bomen dus. Geven ze nog? „Nou! Ik kan het niet beëten, dus ik ben altijd aan het uitdelen.” Hij is de derde generatie Visser die woont in het huis dat in 1910 is gezet voor Dico's grootouders Dirk Visser en Antje Meijles. Zij trouwden op 1 juni van dat jaar en begonnen hier een gemengd bedrijf. Kort daarna zijn de bomen geplant alsmede een ligusterheg voor de woning. Ook die heg staat er nog steeds.

Nieuw leven op de oude stam. Nieuw leven op de oude stam. (foto Ina Broekhuizen-Slot)

Piet Konijn van de POMologische Vereniging Noord-Holland vertelt: „Het was gebruikelijk dat er bomen werden geplant na de bouw van een boerderij of een woning. En ja, fruitbomen kunnen zeker meer dan honderd jaar oud zijn.”

Kooldars
Ariën Meijles en Trijntje Jonker, de ouders van Antje Meijles, waren in goeden doen. Zij lieten voor elk kind dat huwde een huis bouwen met een bunder of tien land, dus ook in Eenigenburg voor Antje en Dirk. Het echtpaar kreeg zes kinderen. Dico's vader Willem Visser werd in 1919 geboren. Hij trouwde in 1948 met Maartje Bakker en ook zij woonden in het huis aan de Kerkweg. Daar had Willem Visser een loonbedrijf en een veehouderij. Dico (Dirk Cornelis) is in 1950 geboren als oudste zoon, hij werkte later samen met zijn vader. In 1980 werd gestopt met het loonbedrijf en richtte de aandacht zich op de koeien. „We hadden in die jaren wel 95 stuks vee, ook dikbillen. Alle boetjes stonden vol!” Eind van de vorige eeuw nam Dico afscheid van de koeien en begon hij een pension voor paarden.
Het huis en de schuren zijn redelijk ongeschonden. De kooldars aansluitend aan het woongedeelte doet nu dienst als berging. Dico: „Beneden werd vroeger de kool bewaard, de zolder was voor de witte bonen, de slabonen en de aardappels. Omdat de trekker erin moest, is er in de jaren zestig een dubbele deur in gezet.”

Het nieuwe huis met helemaal rechts een dunne spriet, vermoedelijk een van de perenbomen.
Het nieuwe huis met helemaal rechts een dunne spriet, vermoedelijk een van de perenbomen. Voor het huis staan Dirk Visser en Antje Meijles, voor dit echtpaar is deze woning gebouwd. Links de deur naar de kooldars, achter het huis de veestalling en de kapberg. Al met al een ‘gnap spul’. (foto familiebezit)

Achter het huis staat een grote schuur en de opvallend hoge kapberg. „De oude stal was voor de koeien, de kippen en de voederbieten. Daar was ook een boetje in voor kool, de binnenboet noemden we die.”
Dico woont op ‘heilige grond’: zijn huis staat in het gebied dat in vroeger tijden waarschijnlijk behoorde tot het klooster van Eenigenburg. „Dat stond op 't Hoog. Amateurhistoricus Klaas van Schoonevelt schreef over de fundamenten die daar zijn gevonden.”
Heilig of niet, Dico blijft hier wonen ‘tot 't end an toe’. Want voor hem is dit het mooiste plekje op aarde.

Dico Visser voor de dubbele deur van de kooldars.
Dico Visser voor de dubbele deur van de kooldars. (foto Ina Broekhuizen-Slot)

Andere afleveringen van 'Erfstukken':
'20/2 | '20/3 | '21/1 | '21/2 | '21/3

 


Hé, is dat Westfries?

798. 't Was erg stil om me heen; ik raakte eventjes beskoten (ingedommeld, sluimerend) in de stoel.

Klik hier voor meer Westfriese woorden en uitdrukkingen.


© 1924-2021 Westfries Genootschap - Contact - Sitemap - Privacyverklaring

West-Friesland, een streek met karakter binnen de Omringdijk.