Nieuwe dichtbundel: 'Vier je eigen taal'
Op 29 november 2025 is de dichtbundel 'Vier je eigen taal' gepresenteerd in Friesland.
De bundel heeft een Westfries tintje.
De bundel is uitgegeven door uitgeverij Frysk en Frij te Sint Annaparochie. Redacteur Goasse Brouwer is de grote animator van dit project.
(tekst gaat door onder de afbeelding)
De nieuwe dichtbundel. (foto's Stichting Creatief Westfries)
De presentatie was in de Sint Jacobikerk te Sint Jacobiparochie. Om 11 uur zat de kerk vol en begon het programma.
Journalist Margriet Brandsma (Sint Pancras, 1957) had de algehele leiding en heette de gasten van harte welkom.
Daarna overhandigde ze een exemplaar van de dichtbundel aan Arno Brok, commissaris van de Koning in Friesland. De heer Brok dankte met een gloedvol betoog waarin hij zich sterk maakte voor het behoud van de streektalen.
De bundel is een groot succes geworden. In het boek is werk van 222 dichters opgenomen. Zij komen uit heel Nederland en zelfs daarbuiten. Westfriesland is met negen dichters vertegenwoordigd.
(tekst gaat door onder de afbeelding)
Affiche van de aankondiging van het evenement. Met de vlag van Westfriesland.
Het betrof al met al zo’n zeventig verschillende streektalen, zoals Drents, Achterhoeks, Twents, Limburgs, Nord Fries en Brabants.
De dichters uit het Westfriese zijn: Minke de Boer, Ina Broekhuizen-Slot, Dita de Haan van Rooij, Diane Kliffen, Martine Meester, Joke Sijs, Tom Wester, Netty Zander en Kees Takken.
Na het mooie betoog van de heer Brok liet voordraagster Aggie Meijer een lied in het Bildts horen. Vervolgens zong ‘de nieuwe Friezin uit Oekraïne’, Nataliia Gryschenko, twee liederen waaronder het Friese volkslied. Wat een stem heeft die meid!
(tekst gaat door onder de afbeelding)
In de Sint Jacobikerk te Sint Jacobiparochie.
Aansluitend waren er streektaalvoordrachten. Tussendoor traden de Fryske Dûnsers op. Troubadour Piter Wilkens sloot de ochtend in het Fries af met de Nije Taalbalade, waarbij de zaal het refrein meezong.
De tekst gaf weinig hoop voor het Fries. Elk couplet eindigde met: Dit is niet een taal die verandert, dit is een taal die sterft.
De soep en de broodjes die in de middagpauze werden genuttigd smaakten uitstekend.
Na de pauze kwamen er eerst voordrachten van streektaaldichters.
Hierna was er het forum geleid door Margriet Brandsma. De deelnemers achter de tafel waren Mirca Antolovic (direkteur Tûmba kenniscentrum), Jelske Dijkstra (project manager Fryske Akademy), Tsead Bruinsma (dichter des vaderlands 2019 en 2020), Tialda Hoogeveen (ambassadrice it Fryske Berneboek) en Doutsen van Gosliga (scenarist en dramaschrijver).
Het ging onder meer over taal en eigenheid, taalbehoud en taaldiscriminatie. De vraag werd gesteld hoe erg het eigenlijk is als er een taal verdwijnt. De meningen liepen uiteen.
De nadruk lag, wat ons betrof, teveel op het Fries.
Als laatste waren er weer voordrachten van streektaaldichters waarbij ook Westfriesland aan bod kwam. Joke Sijs uit Hoogwoud vertegenwoordigde onze streek met een gevoelvol gedicht over haar moeder genaamd ‘Moerstaal’, zie hieronder.
(tekst gaat door onder de afbeelding)
Joke Sijs.
Bij het afscheidswoordje zei Margriet Brandsma dat het hiermee niet is afgelopen, maar dat er volgend jaar weer een bundel komt. Het thema dan is vrijheid.
Het was een mooie dag waarbij we gesterkt werden in onze overtuiging dat het in stand houden van onze streektaal een goede zaak is en dat anderen dat ook vinden.
Wil je meer weten, ga dan naar fryskenfrij.nl/
Tom Wester
Stichting Creatief Westfries
Het gedicht van Joke Sijs.
Moerstaal
'k Hoor de ouwerwisse klanke,
oftig in moin moeders huis.
Met ’t klimmen van de jare,
komt ze in die taal weer thuis.
Moeder weunt weer in die woorde,
da's voor heur toch heêls gien keg.
Rap van tong komme verhale.
In 't Westfries weet zai de weg.
In die zangerige zinne,
loit 'n wirreld van gevoel.
Zat gebruikt gien grôte woorde
maar zoít toch 'n hêleboel.
Heur velangst, poin, houp en bloidskip,
noemt ze in die woorde niet.
Maar in: ‘Nôh’, dat iende woordje,
loit heur liefde en verdriet.
Met zoin houfd teugen heur skouwer,
stroelt ze zacht heur zeuns gezícht.
Zoit den enkeld: 'Och moin joôje.'
't Is genog, zoin hart wort licht!
Is zai strakkies tusken sterre,
raak ik heur toch niet echt kwoit.
Hoor ik heur, hier nag van binnen,
in die klanke voor altoid.
Joke Sijs
