Tuitjenhorn café Uncle Sam Dorpsstraat 45
1. Uncle Sam in de beginjaren.
Dit pand aan de Dorpsstraat 45 is gebouwd als woonhuis voor veehandelaar Jan Duin. De woning wordt verkocht aan Sam en Nel Pronk die er in 1972 een café/bar openen met de naam Uncle Sam.
Later wordt hier de delicatessenwinkel Bolle Hendrik gevestigd. In 2025 verandert het pand in een horecazaak met de naam De Proeverij. Dit etablissement wordt gerund door Rob Fiege en zijn dochter Suzanna.
Het pand wordt ook gebruikt voor een B&B, de voormalige kaaswinkel wordt omgevormd tot traiteur voor luxe maaltijden. Het proeflokaal wordt een klein restaurant voor maximaal twintig personen.
2. Delicatessenwinkel Bolle Hendrik, 2025. Foto Ina Broekhuizen.
Heen en terug een vracht
In mei 2026 vindt een gesprek plaats met Nelly Droog, de ex-vrouw van Sam Pronk. Hij is de zoon van Aris Pronk en Grietje Groot. Sam overlijdt in mei 2022.
Nelly vertelt: ‘Na ons trouwen in 1967 gingen we wonen in de schuur die hoorde bij de tuinderij van Sams ouders aan de Rijperweg 39. Die schuur werd deels tot woonhuis verbouwd.’
Sam werkte bij zijn vader maar dat was niet erg naar zijn zin. Hij zag vooral op tegen het kool omleggen in de winter, alleen met zijn vader, die geen prater was. ‘Dan ga ik weer een half jaar dood’, merkte hij op. Naast zijn werk op de tuinderij kocht hij oudere auto’s en knapte die op voor de verkoop, de handel zat er al vroeg in. Ook kwam de horeca erbij, Sam werkte bijvoorbeeld bij café Centraal te Tuitjenhorn. Drie weken na de geboorte van hun oudste kind was er een bruiloft bij Jan de Wit de eigenaar van datzelfde café Centraal dat ook een feestzaal bevatte. ‘Ze zaten verlegen om personeel en vroegen of ik in de bediening wilde. Dat deed ik en ik raakte een beetje verslingerd aan de horeca. Bij een bruiloft was dit ongeveer de gang van zaken: ’s middags om twee uur begon het feest, om vier uur koffie met gebak, dan borrelen en receptie, dan soep met broodjes, dan weer borrelen en dansen met livemuziek en schetsjes doen.’
‘Sams ouders woonden tegenover ons, zij waren dol op de kinderen, waardoor de verzekerd waren van liefdevolle zorg. Ook had ik er een meisje bij, Ellie Bes, vaak die oppaste.’
‘Wat belangrijk is in de horeca? Je werk zien, om je heen kijken en ook: heen en terug vracht! Dus nooit met lege handen lopen.’
‘Ieder weekend waren we samen aan het werk’, vervolgt ze. ‘Tja, als je er één keer tussen zit, kom je er niet meer los van. Ook werkten we regelmatig in de Cocobar in Warmenhuizen, die runden wij als de eigenaren op vakantie waren met z’n tweeën.’
Uncle Sam
Toen kwam het pand aan de Dorpsstraat in Tuitjenhorn te koop. Nelly: ‘In het dorp waren wel cafés maar geen bar. Er kwamen protesten tegen onze plannen omdat het pand vlakbij het bejaardenhuis staat maar de gemeente had geen horecastop dus we gingen verbouwen om te voldoen aan de eisen.’
In het gebouw zat een grote kelder. (Dikke) Jan Duin, de vorige eigenaar, handelde in vee en vlees. In de kelder hingen zijden vlees. Het was er heel droog dus geschikt voor bieropslag.
Achter werd een stuk aangebouwd, aan de voorzijde van het pand was al een erker die geschikt bleek voor een zitje. Blikvanger was de uitzonderlijk lange bar, waaromheen 48 krukken stonden!
Later is achter het pand een woninkje gezet.
De naam Uncle Sam was gauw gevonden, stickers met de Amerikaanse vlag erop werden gemaakt met de naam erin.
‘Sam werd nooit Sam genoemd, maar altijd Uncle’, lacht Nelly.
3. Opening van Uncle Sam door dochter Margit
Op elkaar ingespeeld
De feestelijke opening vond plaats op 8 september 1972. Dochter Margit knipte een lint door en het feest kon beginnen.
‘Met z’n tweeën hebben we alles opgebouwd. We waren goed op elkaar ingespeeld. Als de bar vol zat, redden we het samen om iedereen te bedienen, er was vaak alleen een jongen bij om de glazen op te halen.’ Die grote bar was uniek, het was een rechthoek van wel zestien meter met twee keer drie bierpompen en 48 krukken eromheen. ‘Vaak was het ontzettend druk. Ik snapte er niks van, ik zou nooit aan de andere kant willen staan, zo vol en dicht op elkaar. Maar wel altijd blije mensen!’
4. Een indruk van de bar die zestien meter lang was.
Er stond natuurlijk een jukebox in het café en later, toen die uit de tijd was, werd de muziek verzorgd door een diskjockey.
5. Sam bij de jukebox.
6. Drukte bij de bar.
7. Sam aan de praat met zijn klanten.
8. De bel boven de bar werd veelvuldig gebruikt. Sam staat achter de bar.
Meerdere huurders
Naderhand begon Nelly het café ’t Heremetijdje in Schagen. Uncle Sam werd verhuurd en later aan Rinus Dees verkocht. Uitbaters waren onder meer Jac de Ruijter, Johan Met en Peter Waiboer.
Nelly lacht: ‘Later ben ik er nog wel eens geweest. Er was in de keuken en berging niks veranderd. Ik zei: ik kan zo weer aan het werk!’
Met dank aan Nelly Droog
Foto’s: particuliere collectie
