Het boek Verdwenen water, gewonnen melk, (deel VI uit de Stolphoevereeks, geschreven door V.J. Nobel) staat nu compleet op de website.
Voor de snelle beslissers zijn er nog enkele gedrukte exemplaren te koop voor slechts € 2,50. (Zie de Webwinkel).

Andere delen uit de Stolphoevereeks die reeds eerder op de website gezet zijn:
• Dokter in West-Friesland (1963, B.W.E. Veurman, Stolphoevereeks II)
• Hé, is dat Westfries? (1971, H. Langedijk, Stolphoevereeks VII)
• Een kijkje in de geschiedenis van Schellinkhout (1977, P. Boon, Stolphoevereeks IX)

De hoge toren is van ver af al goed te zien.
Hier het pad naar het Huis te Nuwendoorn.

Op woensdagochtend 19 mei was er pannenbier voor de werknemers van aannemer De Jong uit 't Veld. Het hoogste punt van de markante toren bij het Huis te Nuwendoorn in Eenigenburg was bereikt.

Pannenbier!

Toren en gemetselde muren van dichtbij.

De mannen klonken met gedeputeerde Sascha Baggerman op dit heuglijke feit. De toren is beeldbepalend aanwezig in het vlakke landschap. Al van verre (uit Sint Maarten, Warmenhuizen en Schoorldam) zie je de hoge constructie. Of dit een fraai gezicht is, is de vraag, maar men kan nu in ieder geval niet meer zeggen dat de resten van de voormalige dwangburcht van Floris V zo moeilijk te vinden zijn.

Aan de voet van de toren zijn nieuwe muurtjes gebouwd op de fundamenten van de oude burcht. Grachten, brug en put horen daar natuurlijk ook bij. Het 'erf' wordt de komende tijd ingericht met beplanting en schelpenpaden.

Netty Zander biedt planten aan aan Sascha Baggerman met de wens dat de toren binnenkort in het groen zal komen te staan.

Voordat het tijd was voor pannenbier, verrichtte mevrouw Baggerman twee handelingen die de hoogste-punt-mijlpaal markeerden. Samen met wethouder Treur van de gemeente Harenkarspel plantte ze een meidoorn. Het planten van een meidoorn bij een nieuw gebouw was een oude (Germaanse) gewoonte, zo luidde de motivatie. Vervolgens stapte ze onverschrokken in het bakje van een hoogwerker. Nadat dit bakje de goede hoogte bereikt had, plaatste ze een strak vormgegeven windwijzer op de toren

De put is er nog, hier gefotografeerd vanuit de toren.

Ons bestuurslid Netty Zander bood de gedeputeerde daarna enkele klimplanten aan, bedoeld om geplant te worden en de toren te bedekken met groene bladeren.

De windvaan wordt op de toren geplaatst.

Alle aanwezigen konden hierna de toren beklimmen en genieten van het grandioze uitzicht: van de Noordzee tot aan de torens van de grasdrogerij van Hartog in Abbekerk.

Gedeputeerde Sascha Baggerman en wethouder Rob Treur plaatsen een meidoorn.

Het zal nog een jaar duren voordat het hele complex klaar is en voor publiek toegankelijk. Maar uniek wordt het en zeker de moeite waard om te bezoeken. Het afdak van de put, ooit geschonken door het genootschap, zal tegen die tijd een goede plaats krijgen binnen het geheel.

Prachtig uitzicht op Eenigenburg.

Foto's: Ina Broekhuizen-Slot.

In Kolhorn, het bijzondere dorp aan de Westfriesedijk, hielden we op zaterdag 8 mei onze voorjaarsstreekmiddag. De ontvangst was in de gezellige ontmoetingsruimte bij de Laurenskerk. In de kerk zelf vond het binnenprogramma plaats.

Openingswoord door voorzitter Ina Broekhuizen-Slot.

Ina Broekhuizen-Slot bedankt Enno Bijlstra.

Na het openingswoord door voorzitter Ina Broekhuizen, werden de leden van het genootschap welkom geheten door wethouder E. Bijlstra van de gemeente Niedorp. Hij schetste de eigenheid van alle dorpen in de gemeente en eindigde met het gedicht Geluk, geschreven door Pieter Blaauboer.

Een beeld van de kerk in Kolhorn.

Aanbieding cheque Rotary Schagen.
V.l.n.r. Ina Broekhuizen, Rob Hogenes en Saskia de Graaf van Rotary Schagen.

Na hem was het woord aan Saskia de Graaf van de Rotary Schagen. Namens deze organisatie bood zij een cheque met het bedrag van € 2500 aan. Dit geld is bestemd voor de uitgave van deel in de nieuwe serie West-Friese Studies. Het is door de Rotarians bijeengebracht door het houden van een straatgolftoernooi.

Dankwoorden voor Puck de Groote.

Puck de Groot hield vervolgens een inleiding over de historie van Kolhorn en Jan Jong stond stil bij twee bekende inwoners: de kunstschilders Dirk Breed en Jan Pieter Pool. Hij belichtte hun leven en de bijzonderheden van hun werk.

Dankwoorden en bonbons voor Jan Jong.

Hierna stapten de fietsers meteen op voor hun rondrit door de omgeving. In het oude raadhuisje van Barsingerhorn kregen ze een rondleiding en daar dronken ze koffie. Eenmaal weer buiten, bleek het behoorlijk te regenen. Doch niemand liet zich hierdoor afschrikken, men trapte enthousiast verder.

Tegels in een oude schouw in het museum Opzeeland.

Ook de wandelaars hielden het niet droog. Zij liepen in drie groepen door het pittoreske dorp en bezochten de beide interessante musea op de dijk: De Turfschuur en Opzeeland.

De lezing in de kerk werd verzorgd door Bert Siezen en zijn vrouw.

De groep die in de kerk bleef, luisterde naar een uitstekende lezing over portretfotografie door Bert Siezen. Ook bekeken zij de collectie oude albums en portretten die boven in de kerk opgesteld staat. De auto-excursie voerde naar Winkel waar galerie Waterloo bezocht werd. Daar vertelde Jan Reus over zijn drieluiken en gaf de naïeve schilder Frans van der Eng uitleg over zijn werk. Bewondering was er voor de expositie evenals voor de fraaie ecologische tuin.

Koffiestop in het raadhuisje van Barsingerhorn.

Na afloop kwam iedereen weer terug in de Laurenskerk, waar een glaasje en een hapje klaarstond.

De foto's zijn gemaakt door Netty Zander, Chris Kistemaker en Jaap Raat.

Piet Boon schreef in 1977 in het kader van de Stolphoeve-reeks het boekje 'Een kijkje in de geschiedenis van Schellinkhout'.

Met zijn toestemming is dit boekje nu integraal te lezen op deze website. Het is een prachtig sfeervol leesmonument met wetenswaardigheden over het dorpsbestuur, het kerkelijk leven, de landbouw, de veeteelt, de zeevaart, de visserij, etc. Verder verhaalt Piet Boon over een aantal bijzondere zaken in het dagelijkse leven van het dorp Schellinkhout, zoals de valsche en meynëedige aangifte door Trijntje Douwes en de daarop volgende veroordeling tot geseling op het schavot en 30 jaar tuchthuis in het jaar 1805 (bladzijde 173 e.v.). Zeer de moeite van het lezen waard!

Klik hier om het boekje te lezen.

Bent u geïnteresseerd in uw voorouders? Wilt u ontdekken waar ze vandaan kwamen? Maar weet u niet goed hoe u moet beginnen of is uw onderzoek vastgelopen? Kom dan naar het gratis voorouderspreekuur! De afdeling Oostelijk West-Friesland van de Nederlandse Genealogische Vereniging (NGV) en het Westfries Archief helpen u graag met uw stamboomonderzoek.

Elke tweede vrijdag van de maand, tussen 14.00 uur en 16.00 uur, bent u bij het Westfries Archief van harte welkom voor het voorouderspreekuur. Vrijwilligers van de NGV helpen u op weg met uw onderzoek. Zij geven voorlichting en tips over de aanpak van stamboomonderzoek en demonstreren enkele programma's waarin u de informatie over uw voorouders kunt opslaan. Bovendien leert u hoe u genealogische gegevens in de studiezaal van het Westfries Archief kunt opzoeken en verwerken.
Probeer vóór uw komst zoveel mogelijk feiten te verzamelen over uw ouders en grootouders (indien mogelijk ook de overgrootouders), zoals geboortedata, geboorteplaatsen en trouwdata. Kijk hiervoor eens in oude trouwboekjes.

Het Westfries Archief is te vinden op de Blauwe Berg 5C te Hoorn. Kijk op www.westfriesarchief.nl voor een routebeschrijving.

In 2010 wordt het gratis voorouderspreekuur gehouden op:
9 april
7 mei (i.p.v. 14 mei)
11 juni
9 juli
13 augustus
10 september
8 oktober
12 november
10 december

Donderdag 18 maart 2010 overleed schrijfster Gré de Reus (87), beter bekend onder haar pseudoniem Margreet van Hoorn.
Zij werd geboren in Hoorn, haar vader was fietsenmaker aan het Kleine Noord. Gré werkte bij de regionale krant en werd later verslaggeefster bij Libelle. In dat weekblad kon ze haar romantische verhalen, gedichten en vraaggesprekken kwijt. Maar de Hoornse kreeg vooral bekendheid als schrijfster van bijna tachtig romans over mensen met hun lief en leed.
Het Westfries Weekblad publiceerde jarenlang wekelijks een gedicht van haar hand. Gedichten waarin vaak de woorden 'gevoel, warmte, stilte, licht, kleur en muziek' voorkwamen.
Margreet van Hoorn schreef soms in het West-Fries. Ook uit haar Nederlandse teksten blijkt dat ze het West-Friese land met de ruimte en de rust liefhad. Hieronder het gedicht 'Weerom?' (uit de bundel 'Waar het stille water wacht') waar deze verbondenheid uit spreekt, gevolgd door 'Voorjaar over West-Friesland' uit de 23e bundel van ons genootschap.
Daarna een afscheidsgedicht, geschreven door Ina Broekhuizen.
Margreet van Hoorn werd in 1956 benoemd tot lid van verdienste van het Westfries Genootschap.
Wij danken haar voor haar werk en voor haar betrokkenheid bij West-Friesland.
Moge zij rusten in vrede.

Weerom?

En ja... weerom, weerom den toch,
ik kin 't gienien meist zegge,
weerom 'k 't anker van m'n skip
't liefst 'deer' zou legge,
in 't durpie met de smalle sloôt
en heêl die vere woide
met mens en dier in fris vertier
en vrolijkhoid zo bloide.
Weerom? Omdat ik van 't durpie... hou
met leige, vere luchte
met rust en stilt' en stilt' en rust
en koele klare vruchte.
Omdat... ik weet, ik weet 't niet
ik kin 't gienien meist zegge
want nerges kin ik m'n hande zo
tevreden samenlegge.

Voorjaar over West-Friesland

West-Friesland in de voorjaarstijd
is als een jonge bruid,
zo stralend, fier en ongerept
en zeker van haar buit...
       Ze koketteert met groen en blauw
       en lacht vol stille schroom,
       ze draagt een zonnig bruidsboeket
       en leeft als in een droom.
Want in haar hart ligt vreugd' en zon
en blijheid en geluk,
West-Friesland in de voorjaarstijd
draagt rozen aan haar juk...
       Draagt bloemen van een lieflijkheid
       zoals een jonge bruid,
       zo stralend, fier en ongerept
       en zeker van haar buit...
Háár buit... de knoppen in de haag,
de bloesems aan de tak,
de jonge dieren in de wei
met zorgeloos gemak...
       De paarden dravend over 't groen,
       de vogels in de lucht,
       de vreugdedans van mens en dier
       in dwaze wilde klucht...
Háár buit... een wereld vol geluk,
een lucht strak, wijd en blauw,
West-Friesland in de voorjaarstijd
is als een jonge vrouw...

Dag Margreet

Je leerd' ons kijken naar de bomen en de vogels,
naar de wolken en het zonnelicht.
Je schreef over de kinderen die speelden, over
rimpels in een oud, doorleefd gezicht.

Je leerd' ons letten op de menselijke waarden:
eerlijkheid, vertrouwen, lef en kracht
en acht te slaan op rouw en ziekte, angst en zorgen
en op stille tranen in de nacht.

Maar steeds ook schreef je over hoop op beet're tijden
over diepe liefde voor elkaar.
Je putte moed en warmte uit de kleine dingen
ook al viel het leven je soms zwaar.

En woorden, klanken, zang en mooie melodieën,
waarvan jij als kind al zeer genoot,
die gaven jou de inspiratie om te schrijven,
want muziek dat was als daag'lijks brood.

Bedankt voor al je goede wensen, je gedichten
en je boeken over lief en leed.
Je gaf veel kleur aan Hoorn en aan West-Friesland, luister
hoe de wind nu zacht zingt: dag Margreet!

Ina Broekhuizen-Slot

De afgelopen maanden is het wapenbord dat boven de schoorsteen in de vergaderkamer van het Timmermansgildehuis hangt onderhanden genomen. Dit schilderij voorstellende 'de vlucht naar Egypte' werd in matige staat beoordeeld als gevolg van vroegere restauraties. De restauratie is verricht door Boeijink & Boekel, een bedrijf voor schilderijenrestauratie te Haarlem. Het bestuur heeft een keuze gemaakt uit verschillende opties die werden aangeboden en die zoals dat meestal gaat alle een eigen financiële invulling hadden. Uiteindelijk werd gekozen voor een conservering en presentabel maken van het schilderij.

Het paneel in de schouw na de restauratie.

Bij de Kerkmeijer-de Regt Stichting te Hoorn werd een verzoek gedaan om een subsidie in de kosten en tot onze grote vreugde werd dat verzoek ingewilligd met een bedrag van € 1000. Het Genootschap is het bestuur van deze stichting daarvoor zeer erkentelijk.

Het gerestaureerde schilderij hangt inmiddels weer op de oude plaats boven de schoorsteen en met zekerheid kan worden gesteld dat deze restauratie de staat van het werk aanzienlijk heeft verbeterd.

In december 2000, aan het begin van het nieuwe millennium, stuurt het Westfries Genootschap aan al haar ruim 3.000 leden een nieuwjaarskaart. Het is een zogenoemde Deurgeefkaart. De bedoeling is dat deze kaarten ieder jaar doorgestuurd worden naar een volgend adres. Op de kaart wordt ook een wens geschreven. Eind 2009 moeten de kaarten uiteindelijk weer naar het genootschap teruggestuurd worden.

Op de achterkant van de Deurgeefkaart staat onder meer: het wordt spannend hoeveel kaarten de reis (van tien jaar) overleven. Welnu, tot en met vandaag (23 december 2009 ) hebben we drie (3!) deurgeefkaarten ontvangen! Een score van 1:1000!
Die drie kaarten hebben wel een groot deel van ons land doorkruist.
En goede wensen staan er ook volop op.
Een selectie.

De voorkant van de Deurgeefkaart.

Kaart 1
Deze bleef in de buurt van de Schermer, met één uitstapje naar Schellinkhout. Hij ging in 2000 vanaf Ineke Kluft in Schermerhorn, via onder andere Ursem en Stompetoren retour naar Fred van Zon in Schermerhorn. Veel wensen op deze kaart hebben betrekking op de molens.

'Bouw West-Friesland niet verder vol en hou ruimte voor landschap en molens'
'Een goede wind door de Schermer, laat de molens draaien!'
'Dat de andere Schermer molens ook hun maalfunctie weer terugkrijgen!'
'Hou de wind in de zeilen van onze oude stoere werkers.'
En als laatste:
'Dat deze 'deurgevers' in goede gezondheid ook in 2010 zich kunnen blijven inzetten voor het instandhouden van onze molens, zodat dit kwetsbare cultureel erfgoed in goede staat doorgegeven kan worden aan de generaties na ons.'

Kaart 2
Deze werd in 2000 verstuurd door Mart, Rick, Jan en Astrid Smit uit Lutjewinkel, verhuisde onder andere naar Hoogland, Ulrum, Vlijmen, Den Bosch, Rosmalen en kwam ten slotte in Naaldwijk terecht bij Susan van Stiphout en Peter Moor.

De wensen hebben dialectvariaties:
'We houpe dat jullie een gelukkig 2002 tegemoet zien kenne.'
'Veel geluk en veurspoed van jullie ouwe lu in het nieuwe joor.'
'Veul hail en zeeg'n veur 't neie jaar!'
De laatste wens luidt:
'Alle geluk en liefde van de hele wereld!'

Kaart 3
Ook op de derde kaart wensen in het West-Fries. Th. Commandeur uit de Wogmeer begint hier al mee in 2000. De kaart gaat via Spierdijk en Ursem naar Heiloo en dan retour naar Nibbixwoud. Ria Laan-Ooijevaar uit Zwaagdijk stuurt de kaart weer naar het genootschap met de volgende wens:
''t Jaar 2009 heb in zoin prille bestaan
nag 'n hêle toid te gaan.
Maar toch is dut moin wens voor dut jaar:
vrede, warmte en verdraagzaamhoid voor mekaar!'

De eerste wens van de eerste afzender Th. Commandeur is:
'Veul zegen, zonder al te veul regen.'
Daarna volgt:
'Vrede in de wereld, en vrede in de gezinnen
en 'n beetje meer tijd voor gebed, laten we daar eens mee beginnen.'
Pater Jan Appelman voegt zijn wens hier aan toe:
'Voor een vaste priester in Spierdijk.'
En Joop en Truus Ooijevaar uit Nibbixwoud schrijven:
'De allerbeste wense voor jullie allegaar, mooie gezegende kerstdage en een heêl gelukkig nuuwjaar.'

De drie Deurgeefkaarten staan te pronken in ons kantoor. Wie ze wil zien, moet in het nieuwe jaar maar eens komen kijken (van dinsdag tot en met vrijdag van 9 tot 12 uur). We danken alle mensen die erop staan voor het bewaren en doorsturen van deze kaarten en voor alle welgemeende wensen.

Nog drie Deurgeefkaarten erbij!

In de afgelopen weken zijn er nog drie Deurgeefkaarten binnengekomen bij het secretariaat. Een stijging van 100 %. Dat brengt het totaal op zes! Ook op deze kaarten weer bijzondere en welgemeende wensen.

Kaart 4.
Deze kaart werd als eerste verstuurd door G. Vos uit Hoorn. Hij wenst:
'Meer financiële mogelijkheden voor het behoud van onze stedelijke monumenten.'

Ook de wensen die volgen gaan over behoud en bewaren.
Greetje en Wim Pater uit Zuidwolde schrijven:
'Meer planologische betrokkenheid van het WG bij inrichting West-Friesland, o.a. geen kassenbouw.'
Henk Komen voegt toe:
'Stop de vernietiging van de historie uit ons West-Friese landschap.'

Hij wordt daarin gesteund door achtereenvolgens Gerrie Groot uit Heerhugowaard (in 2005) en Han ter Heegde uit Zuid-Scharwoude (de latere burgemeeester van De Waard in 2006) met:
'Dat Heerhugowaard gaat bouwen aan de kwaliteit van leven en wonen voor haar burgers en een halt toeroept aan het verder verstenen van de polder Heerhugowaard. Dat we het laatste groen en open polderlandschap koesteren als een kostbare schat.'
'Dat de vitaliteit van de prachtige kleine kernen in West-Friesland behouden en versterkt mag worden, zodat ook het cultureel erfgoed van onze streek versterkt mag worden.'

Kaart 5.
Veel wensen om behoud op deze kaart. Klaas Hemke zet de trend vanuit het polderhuis in Wieringerwaard. Hij stuurt als eerste deze duidelijk wens de wereld in:
'Leit 't maar bloive zo as 't is.'

Piet Grootes uit Molfsee (Duitsland) is het met hem eens:
'Laat Noord-Hollands hart ook verder groen, Westfries en leefbaar blijven.'

Nel Mol uit Hoogwoud stelt in 2003 de vraag:
'Zelle we in 2010 nag nei Westfriesland Radio luistere kenne?'
Nou Nel, je kunt er nog wel naar luisteren, maar het West-Friese programma Zegge en Skroive en haar opvolger Pratendevort zijn ter ziele.

E. Stuurman uit Breezand draagt de spreukenkalender een warm hart toe:
'Dat er nog veel West-Friese kalenders mogen verschijnen.'
En de familie Van Oppen-Stuurman uit Gerwen (Noord Brabant) schrijft:
'West-Friesland 4ever! Al sinds 1972 verhuisd uit N.H. maar voor altijd in m'n hart. Laat het zo blijven!'

Onze secretaris Stan Nuveen dicht:
'Denkend aan Westfriesland zie ik een slingerende dijk traag langs water en laagland gaan (vrij naar H. Marsman) en dat moet vooral zo blijven.'

Kaart 6.
Kaart 6 blijft in West-Friesland zweven met uitzondering van een uitstapje naar Laurens Vlaar in Arnhem. Hij schrijft in 2007:
'Dat jonge mensen die vanwege studie of werk niet meer in Westfriesland wonen trots blijven op hun Westfriese afkomst.'

Anna Paauw uit Heiloo is de eerste afzender, zij schrijft in 2000:
'Geboren in een stolp en getrouwd vanuit een stolp, wens ik het behoud van de stolp.'

Ook hier weer wensen om behoud. Bijvoorbeeld van Duwie Ligthart-Paauw uit Benningbroek:
'Dat West-Friesland niet helemaal volgebouwd wordt, dat er genoeg groen overblijft voor onze kleinkinderen.'

En ook van Jan Paauw uit Rustenbrug:
'Behoud van het echte Westfriese landschap.'
Evenals Niek en Bregit Ruyter:
'We zijn blij dat we in een rustig en gezond platteland wonen. Onze wens: dat dit zo mag blijven.'

George en Joke Schouten uit Midwoud denken aan de mensen die werken op dit land:
'Dat de agrariërs in het West-Friese land een goede boterham kunnen blijven verdienen.'

Ook het behoud van het dialect wordt genoemd. Nel Vlaar-Kroon meldt:
'Dat onze mooie Westfriese taal in woord en geschrift niet verloren zal gaan.'

Jaap Botman vat alles ten slotte samen met:
'Dat alle wensen hier geuit voor ons allen een aansporing mogen zijn om Westfriesland toonbaar en leefbaar te houden voor ons en onze kinderen.'

Nag ientje toe

Nog één Deurgeefkaart kwam binnen op kantoor. Ingevuld tot en met 2005 en nu, in 2010, naar ons teruggestuurd. De kaart begint zijn reis bij mevrouw Dekker-Masteling in Schagen. Zij schrijft:
'n behoud voor een groen West-Friesland.

Annie Kraan uit Hippolytushoef voegt daar het jaar erna krachtig aan toe:
Alles huizen, gien koe meer te zien, dat mag beslist niet over 'n jaar of tien.

Tinie Masteling uit Tuitjenhorn dicht:
Mijn hoofd is vrij
Mijn hart is blij
Als ik fiets in zon en wind
Mijn West-Friesland
Waar ik vrijheid vind!

Ook Ank Slijkerman (Winkel) gaat rijmend verder:
Een dagje Amsterdam hoort erbij
Maar dan naar huis
Het land, de beesten
Daar voel ik me thuis.

Nel Bot-Slijkerman woont in Heerhugowaard (allemaal familie, denk?). Ze wenst:
De vier seizoenen op de kaart geven aan
Dat het leven in West-Friesland moet blijven bestaan!

En mevrouw Glas-Boekel schrijft als laatste, in keurig schoonschrift:
Maak ons nageslacht niet bang
En geef de natuur dus levenslang!

Nag ientje toe!

'Sorry, even vergeten' schrijven Theo en Margreet Koenis uit Hoogkarspel op de Deurgeefkaart die vorige week bij ons secretariaat binnenkwam.
Hun wens voor 2010 is: meer ontsluiting vaarroutes in waterrijk West-Friesland.

De kaart is in 2001 verzonden door IJs en Greteke Broers uit Oudorp. IJs heeft een vooruitziende blik. Hij schrijft:
Leite we d'r dut decennium voor wake
dat ze de Omringdoik niet kepoeres make!

Er is in de afgelopen tien jaar veel aan de dijk gewerkt en lang niet altijd met voldoende eerbied voor de waarde van dit historische monument. De waarschuwing van IJs was dus terecht.

Jan en Ans Rutgers uit Castricum wensen:
Datte d'r gauw betere an- en ofvoerwege benne zôdat ze van boven Hoorn ok weer gewoon te werk kenne!
Dat we op zalle skroive: leit Oosterblokker bij Hoogkarspel bloive, is de kreet van Jan en Tiny Broers, uiteraard uit Hoogkarspel.

De tweetal wensen gaat over het West-Friese dialect.
Ik zou heêl graag tot in lengte van jare, oôs Westfriese taal as een erfdeêl beware (Elly en Jaap Broers).

Dat we bloive geniete van 't Westfries: tussen genog en meer geld hewwe zit gien gram geluk! (Anja en Ed Wagemaker).

Andere schrijvers bekommeren zich om het landschap.
Leite we allegaar zuinig bloive op oôs mooie Westfriese platteland (Piet en Vera Schuijtemaker-Broers).

Dat de Westfriese Omringdoik symbool bloift voor de Westfriese gastvroihoid en dat alle Westfrieze uit 't hêle land saamhorig bloive! (Nico Hoffer en zonen Emiel en Laurens uit Zutphen, Nico is geboren in Hoogkarspel).
De wens van Riet en Piet Vriend (Hoogkaprsel) is dit jaar uitgekomen:
Dat 'r weer 's een jaar mag zijn met ois en skaasers op de slôte van oôs mooie West-Friesland.

Riet Broers en Arnold Bakker uit Hoorn schrijven in 2006:
Dat het Westfries Genootschap haar doel bereikt, namelijk het behouden van het historisch en cultureel erfgoed in West-Friesland.

Op dit moment zijn er nog plaatsen beschikbaar voor de excursie naar Friesland op 20 april a.s. waar het Museum van Jopie Huisman en het schaatsmuseum zullen worden bezocht. De kosten bedragen € 40 per persoon. Heeft u interesse, neemt u dan contact op met Leny Langedijk van de reiscommissie. Zij is bereikbaar onder tel. nr. 0229-853946 en zij kan u direct informeren over de beschikbaarheid van plaatsen.

De sluis in Hindeloopen omstreeks 1935.

Bent u een Noord-Hollander?
Hebt u belangstelling voor de verscheidenheid aan mooie dialecten die in onze provincie wordt gesproken?
Wilt u daar graag wat meer over weten?

Dan is er goed nieuws voor u:
Op zaterdag 20 maart is er de eerste Noord-Hollandse dialectenmiddag in De Brink, Dorpsstraat 155, 1713 HE te Obdam.
De Brink is gemakkelijk te bereiken, het is vijf minuten lopen vanaf het NS-station. Parkeergelegenheid is er naast De Brink.

Wat is er te doen?
De organisatie biedt een afwisselend programma met informatie over de dialecten, met verhalen, voordrachten en anekdotes in verschillende dialecten en met muziek. De middag begint met een lezing van Drs. Mathilde Jansen van het Meertensinstituut, die onderzoek doet naar dialecten.

Daarna zijn er optredens van de dialectgroepen in het: Wierings, Huizers, Zaans, Tessels, Egmonds (Derps) en West-Fries.
Afgesloten wordt met een optreden van de muziekgroep: de Westfriese Deurloupers.

Inloop met koffie: 13.15 uur.
Aanvang: 13.30 uur.
Afsluiting: 16.45 uur.

De toegangsprijs is € 5,00. Inbegrepen is koffie en krentenmik bij binnenkomst.
Opgeven bij Tom Wester:
telefoon: 0226-451112.

Deze middag wordt georganiseerd door de DINH-groep (Dialecten In Noord-Holland).
In de DINH-groep zitten mensen uit alle delen van de provincie. Ze streeft naar het levend houden van de dialecten in Noord-Holland.